Hello world! M’n eerste voice action staat live!

Bingely-bingely-bingely-beep! M’n eerste voice action is door de Google review heen, en staat live op Google Assistant 😊 Speciaal voor fans van de meest geweldige fantasy-schrijver ooit: Terry Pratchett.

Als je ‘OK Google, talk to Pratchett quotes’ zegt, open je de Dis-organiser Mark One: “An extremely annoying personal organiser, it is powered by a (usually incompetent) imp, which can perform various tasks. There have been 3 models encountered so far: the Mark 1, mark 2 and Mark 5. All of these start up with an unusually happy tune such as “bingly-bingly beep!”, “bingle bingle bingle” or (when wet) “ob oggle sobble obble”.

Oh, en mocht je een hashtag#banaan 🍌 tegenkomen, laat het even weten. Ik weet nog wel iemand die er blij mee is…”oook” 😉

Wil je de Dis-organiser zelf uitproberen? Je vindt’em hier: https://assistant.google.com/services/a/uid/000000dae3ae1243?hl=en-GB

Analyse: Anne van Thuishulp

Ik vond vandaag weer een pracht van een #banaan op Google Assistant. Hoe je als nietsvermoedende bezoeker onbewust een totaal ander referentiekader kunt opbouwen dan de action waarmee je aan het praten bent.

Ik kwam al speurend naar nieuwe nederlandstalige actions terecht bij Anne van Thuishulp. Lees even mee.

No alt text provided for this image

Huh? Wat? Een bericht naar al m’n contacten? Hoe kan deze action bij mijn contacten? Is dit de eerste malware op Google Assistant? Wegklikken die handel!

Context, context, context

Wat was hier nou aan de hand? Nou, Anne van Thuishulp is een bijzonder mooie toepassing van voicetechnologie: senioren kunnen via een simpel stemcommando een seintje geven als er iets mis is. Anne schakelt vervolgens automatisch hulpdiensten in, en stuurt een bericht naar een lijst met contactpersonen.

Dat kun je lezen op de website. En inderdaad, met die informatie zie je hier een action die haar opdracht prima uitvoert. Top!

Maar als nietsvermoedende ‘voice-first’ bezoeker van deze actie, had ik deze context niet voorhanden. En dan lees je opeens iets heel anders. Dat is een mooi voorbeeld van een schending van een van Grice’s maximes. De derde deze keer: het maxime van stijl, dat stelt dat je geen ambigue informatie aanbiedt in je conversatie.

Hulp binnen en buiten conversational space

De ambiguiteit zat’em erin dat ‘hulp’ voor mij refereerde naar hulp bij het bedienen van de action. Mijn hulpverzoek had betrekking op de ruimte waarin mijn dialoog met Anne plaatsvond, de ‘conversational space’.

Voor Anne betekende ‘hulp’ het initieren van een actie in de fysieke wereld: het alarmeren van hulpdiensten en contactpersonen. Zij deed vervolgens keurig haar werk en verstuurde een bericht naar ‘al mijn contacten’. En aangezien ik de conversational space als referentiekader had, interpreteerde ik dat als ‘al mijn telefooncontacten’. Met schrik en bijbehorende adrenalinestoot.

Gelukkig was er dus niets aan de hand. Maar iets meer uitleg in de beschrijving van deze action en een hyperlink naar de website kunnen de nietsvermoedende casual bezoeker een hoop schrik besparen.

Analyse: MediaMarkt

Hier weer een mooie #banaan 🍌 op Google Assistant, deze is van MediaMarkt. (Als je wil weten waar ‘banaan’ op slaat, vraag dan eens aan de Schiphol action of je een banaan mag meenemen).

No alternative text description for this image

Hier wordt een van de vier maximes van het coöperatief principe geschonden: dat van kwaliteit. Als je zegt dat je iedere dag een aanbieding hebt, zorg dan ook dat het zo is.

Meer weten over het coöperatief principe? Google dan eens taalkundige Paul Grice.